Die Môrester

Die nag was lank en duister;

my kindersiel was bang

en duisend stemme fluister,

deur koorsgloed vasgevang.

Die siekte was vir my te swaar

… maar hoop wink toe van ver,

want in die donker skyn daar

die welkom môrester!

 

‘n Ander nag was duister;

my jongelingsiel was bang

en bose stemme fluister,

deur Satan vasgevang!

Die sonde was vir my te swaar

… maar redding wink van ver,

want met bekering skyn daar

‘n groter Môrester!

 

Geen nag is nou te duister;

my Christensiel nie bang

en soete stemme fluister,

Deur Jesus vasgevang.

Niks is nou meer vir my te swaar

… en ek weet Hy’s nie ver,

want in my lewe skyn daar

die helder Môrester!

Druk E-pos